Özel derste öğrendiğini uygulama, öğretmenin anlattığını takip ettikten sonra çözüm yolunu kendi başına kurabilmendir. Ders sırasında her adım anlaşılır gelebilir; fakat defterini kapatıp yeni bir soruya geçtiğinde nereden başlayacağını bilemeyebilirsin. Bu durumda takıldığın adımı belirleyip o adım üzerinde çalışabilirsin. Özel dersin katkısı, sorularına yanıt almanın yanında düşünme biçimini görünür kılmanda da ortaya çıkar. LGS veya YKS hazırlığında amaç, bir çözümü hatırlamaktan başlayıp uygun yöntemi seçebildiğin ve gerekçesini açıklayabildiğin noktaya ilerlemektir.
Özel derste öğrendiğini uygulama neden önemli?
Öğretmenle birlikte çözüm yaparken hangi bilgiye ihtiyaç duyduğunu onun sorularından fark edebilirsin. Tek başına çalışırken bu soruları kendine sorman gerekir: Benden ne isteniyor? Hangi bilgiler verilmiş? Bu bilgiler arasında nasıl bir ilişki var? Böylece dersin odağı, yalnızca konu tekrarından kendi kararlarını verdiğin uygulamaya geçer. Öğrenme hızına uygun anlatım, bu geçişte zorlandığın noktaya dönmek için alan açar.
Educare’nin öğrencinin seviyesine ve öğrenme hızına göre şekillenen yaklaşımını birebir özel ders programları sayfasında inceleyebilirsin. Ders için somut bir hedef belirlemek de yararlıdır: “Problemleri anlamak istiyorum” yerine “Verilen bilgileri denkleme dönüştürürken nerede zorlandığımı bulmak istiyorum” diyebilirsin. Bu hedef, derste çalışılacak örnekleri daha açık seçmene yardımcı olur.
Çözüm adımlarını kendi cümlelerinle açıkla
Bir örnek tamamlandığında sonucu söylemekle yetinme. İlk işlemi neden seçtiğini, kullandığın kavramın ne anlama geldiğini ve sonraki adıma nasıl geçtiğini anlat. Açıklarken duraksadığın yer, yeniden ele alınması gereken noktayı gösterebilir. Öğretmenin bu noktada soruna doğrudan yanıt verebilir veya düşünceni açacak bir soru yöneltebilir.
Örneğin bir denklemde her iki tarafa aynı işlemi yaptığında eşitliğin neden korunduğunu açıklayabiliyor musun? Paragraf sorusunda bir seçeneği elerken metindeki hangi ifadeyi dayanak alıyorsun? Kendi cümlelerinle kurduğun gerekçe, ezberlediğin çözümün dışına çıkmanı sağlar. Açıklamanı uzun tutman gerekmez; kullandığın bilgi ile yaptığın işlem arasındaki bağı kurman yeterlidir.
İpuçlarını aşamalı olarak azalt
Yeni bir konuda başlangıç desteğine ihtiyaç duyabilirsin. Önce öğretmenle bir örnek çöz, ardından benzer bir soruda ilk adımı sen öner. Sonraki soruyu ise çözümüne bakmadan dene. Takıldığında bütün çözümü açmak yerine yalnızca ihtiyaç duyduğun kavramı veya yönlendirici soruyu iste. Desteğin miktarını, konunun zorluğuna ve mevcut bilgine göre öğretmeninle birlikte ayarlayabilirsin.
- Önce soruyu kendi cümlelerinle ifade et.
- İlk adımı seç ve nedenini yaz.
- Yardım aldıysan hangi ipucuna ihtiyaç duyduğunu not et.
- Yeni bir soruda aynı adımı yardım almadan yeniden dene.
Amaç, yardım istemekten kaçınmak değildir. Hangi desteğe neden ihtiyaç duyduğunu bilerek ilerlemektir. Yanlış bir başlangıç yaptığında da düşünceni öğretmeninle paylaş; çözüm yolunu değerlendirmek, yalnızca doğru cevabı görmekten daha açıklayıcı olabilir.
Aynı bilgiyi farklı bir soruda dene
Sayıları değiştirilmiş bir örnekle başlayabilirsin. Ardından aynı kavramın farklı biçimde sorulduğu bir uygulamaya geç. Matematikte denklem olarak gördüğün ilişki bir problem metninde karşına çıkabilir. Fen bilimlerinde öğrendiğin kavramı bir tabloyu yorumlarken kullanman gerekebilir. Burada kendine “Bu soru önceki örnekle hangi bilgiyi paylaşıyor?” sorusunu yönelt.
Soruların zorluğunu birden artırmak yerine önce temel uygulamayı kontrol et. Sürekli aynı noktada duruyorsan eksik olan ön bilgiyi öğretmeninle incele. LGS ve TYT–AYT çalışmalarında soru biçimleri değişse de bu yaklaşım, kullandığın yöntemin koşullarını fark etmene yardımcı olabilir. Her yöntemin her soruya uymadığını görmek de uygulamanın bir parçasıdır.
Ders sonrası kısa bir uygulama yap
Dersin ardından öğretmeninle belirlediğin, seviyene uygun birkaç soruyu çözüm notlarına bakmadan dene. Önce kendi çözümünü tamamla, sonra örnekle karşılaştır. Yalnızca sonucun doğru olup olmadığına değil, gerekçenin ve işlem sırasının tutarlı olup olmadığına da bak. Daha sonraki bir çalışmada aynı kavrama yeniden dönerek yöntemi hatırlayıp hatırlamadığını kontrol edebilirsin.
Kısa bir kayıt tutman yeterli olabilir: sorunun konusu, tek başına tamamladığın adım ve yardım istediğin nokta. Bu kayıt, bir sonraki derse hazırlanırken kullanabileceğin somut bir örnek oluşturur. Çalışmayı bitiremediğinde de nerede durduğunu yaz. Yarım kalan çözüm, öğretmeninle konuşabileceğin bir öğrenme verisidir.
Örneğin çalışma defterine üç kısa satır ayırabilirsin: “İlk adımı kendim seçtim”, “İşlem sırasında işaret hatası yaptım” ve “Kontrol ederken hatayı buldum.” Böyle bir kayıt, konuyu hiç anlamadığını düşünmek yerine yaşadığın güçlüğü ayırmana yardım eder. Bir sonraki uygulamada aynı kontrolü tekrar kullanmayı deneyebilirsin. Soruyu doğru çözdüğünde de hangi gerekçeyle ilerlediğini yazman, sonucun tesadüfen doğru çıkıp çıkmadığını değerlendirmeni kolaylaştırır.
Takıldığın adımı geri bildirime dönüştür
Bir sonraki derse “Yapamadım” demek yerine denediğin çözümü getir. Soruyu anlamak, yöntemi seçmek, işlemi sürdürmek ve sonucu kontrol etmek ayrı adımlardır. Hangisinde zorlandığını belirlemek, dersin odağını netleştirir. Düzenli değerlendirmede aynı adımı daha az yardımla tamamlayıp tamamlamadığına bakabilirsin; gelişimi yalnızca çözdüğün soru sayısıyla ölçmek zorunda değilsin.
Educare’nin genel destek anlayışını eğitim ve bireysel takip yaklaşımı üzerinden inceleyebilirsin. Kendi dersinde ise bir sonraki uygulamanın hedefini öğretmeninle açıkça belirle. Tek başına başlayabildiğin, çözümünü açıklayabildiğin ve gerektiğinde hatanı düzeltebildiğin çalışmalar, öğrendiğin bilgiyi kullanmana alan açar.
Hedefinize uygun, kişiselleştirilmiş bir çalışma yolculuğu için eğitim danışmanlarımızla tanışın.
Bize ulaşın
